Sondag 25-1 :Die Heilige Gees werk die wonder van geloof!

Predikant: 
Ds HH van Alten
Gemeente: 
(onbekend)
Datum: 
2012-10-14
Teks: 
I Korinthiërs 1 : 17-2 : 5
Preek Inhoud: 

 

Indien u die preek wil gebruik kontak
asseblief ds HH van Alten

 

Preek – HK, Sondag 25

 

Broers en susters,

Ek wil hierdie preek begin deur saam met u lees uit ‘n besondere
hoofstuk uit die boek Job – Job 38 [lees dit]. “Waar was jy toe Ek die
aarde gegrond het?” Ek het nog nie bestaan nie, Here. “Wie het sy afmetinge
bepaal?” Wel, dit kon net U gewees het, Here. “Het jy gekom tot by die bronne
van die see?” Nee, Here, ek weet nie waar dit is nie. “Wie het wysheid neergelê
in die wolke? Of wie het verstand gegee aan die wolkgevaarte?” Dit was U! “Jy
weet dit seker wel, want jy is toe gebore!” Nee, Here, ek was nie; net U het
toe bestaan.

Gemeente, dit is die werklikheid van die skepping. Ons was nie deel
daarvan nie; ons het geen aandeel daarin nie. Die Here het dit gedoen sonder
ons. Nou, baie belangrik, wat vir die skepping geld, geld ook vir die
herskepping; wat vir die geboorte-uur van die wêreld geld, geld ook vir die geboorte-uur
van die geestelike mens. In die skepping het ons geen aandeel nie; in die
herskepping ook nie. Hemel en aarde en alles daarop kom slegs van God af, en so
ook die geloof en die wedergeboorte. Ek het geen aandeel aan die begin van
hemel en aarde nie; ek het ook geen aandeel in die ontstaan van my eie geloof
nie. Waar kom die geloof dan vandaan?, vra die Kategismus. Eenvoudig: van die
Heilige Gees. Geloof moet aan jou gegee word van bo-af, van God af.

Tema: Die Heilige Gees werk die wonder van geloof! Hy doen dit

1.     
Deur middel van die
dwaasheid van die prediking

2.     
Ten spyte van die swakheid
van die gemeente

3.     
Met behulp van ‘n bewende
prediker

 

1. Gemeente, die boodskap wat Paulus in die Grieks-Romeinse wêreld van
sy tyd verkondig het, is algemeen as dwaasheid beskou. Sy evangelie het
aanstoot gegee, nie in die eerste plek omdat Paulus so ‘n swak spreker was of
omdat die mense van daardie tyd so onontvanklik vir godsdiens was nie, maar
eenvoudig vanweë die inhoud van sy boodskap – die dwaasheid van ‘n gekruisigde Redder.
Die woord wat in ons teks vertaal is met ‘dwaasheid’ dui op iemand wat traag is,
en dit is in die samelewing van daardie tyd ook gekoppel aan fisiese lelikheid
en onnoselheid. Dus, die gedagte dat ‘n mens deur ‘n prediker opgeroep word om
‘n gekruisigde Jood te aanbid as goddelike Redder was vir die mense van daardie
tyd vertraag, onnosel en totaal onaantreklik.

Ja, ek praat nou wel van die mense van daardie tyd, maar is dit in
ons tyd soveel anders? Is daar in ons tyd skielik so ‘n geopende oor en wye
belangstelling vir die prediking van die kruis? Moenie dink nie, broers en
susters. Hoe dikwels hoor ons nie in ons tyd dat Christus se leer oudtyds is,
dat ‘n Redder aan ‘n houtkruis ‘n onaanvaarbare voorstelling van die verlossing
is, dat God dood is en dat Christus ‘n dwaas was, en dat dit tydmors is om so
‘n primitiewe boodskap te probeer oordra, om nie eens te praat van die feit dat
dit verkondig moet word nie. Nee,
gemeente, ons tyd is net so min ontvanklik vir die verkondiging van die kruis
as Paulus se tyd. Volgens 1 Korinthiërs 1:18 sal hierdie boodskap altyd
dwaasheid bly vir dié wat verlore gaan. Ag ja, wat verstaan die ongelowiges van
die evangelie…

 

Maar wat dan van ons, broers en susters? Hoe kyk ons na die woord
van die kruis? Is ons bereid om, soos Paulus in Romeine 1:16, te sê: “ek skaam
my nie oor die evangelie van Christus nie, want dit is ‘n krag van God tot
redding vir elkeen wat glo, eerste vir die Jood en ook vir die Griek.” Ken ons
Paulus se skaamteloosheid, of is ons skaam vir die feit dat ons Sondae hier in
die kerk kom sit om na die evangelie te luister? Dink ons ook dat die boodskap
van die kruis sy vervaldatum bereik het? Raak ons dalk ook al meer soos die
Jode (in vers 24) wat tydens Jesus se lewe op aarde voortdurend van Hom ‘n
teken gevra het, terwyl hulle intussen nie sy boodskap wou glo nie? Of het ons
dalk ‘n Griekse klap weg deurdat ons met ons verstand voortdurend besig is om
die wysheid van ons verlossing hier op aarde na te jaag? Gemeente, het ons
verval in ‘n wêreldse wysheid waarbinne die boodskap van die kruis eintlik ‘n
verleentheid geword het, of is ons nog steeds bereid om te staan vir die
dwaasheid van die prediking van die kruis?

Dit is belangrike vrae. Hoe kyk jy en ek na die prediking van die
evangelie wat elke Sondag hier plaasvind? Hoe sit jy daar in die kerkbank en
kyk jy hier na die kansel? Dink jy by jouself: weer dieselfde verhaal, het ons
nie iets beter om te bied nie, kan die dominee hierdie afgesaagde boodskap nie
effens verlewendig met ‘n paar hulpmiddels nie? Of kry jy dalk skaam as jy dink
wat jou kollegas by die werk of mede-leerlinge by die skool sou gesê het as
hulle saam met jou kerktoe gekom het? En behalwe dat dit belangrike vrae is, is
dit ook baie sinvolle vrae, want kom ons wees eerlik: wat ons hier doen, is
effens vreemd! Vanuit die perspektief van ons tyd, is ons effens apart.

Maar, broers en susters, vir elkeen wat hom nie skaam vir die
dwaasheid van die prediking nie, mag ek saam met Paulus in vers 18 die wonderlike
versekering gee dat hierdie prediking – dít wat ons nou hier doen – die krag
van God is! God se krag word sigbaar wanneer die evangelie van Jesus Christus
verkondig word en mense hierdie boodskap in geloof aanneem. Want die verkondiging
van die kruis het die krag om sondaars uit hulle geestelike dood op te wek en
aan hulle vernuwing van die lewe te gee. Deur middel van die vernedering en
swakheid van so ‘n wrede doodstraf soos die kruisiging, en die daaropvolgende
verkondiging daarvan, sorg God daarvoor dat daar nuwe lewe kom – ‘n werk wat,
volgens die Dordtse Leerreëls, in krag niks terugstaan vir die skepping of die
opwekking uit die dood nie.

 

En gemeente, wanneer ons hierdie krag begin raaksien – in ons eie
lewens, en in die lewe van broers en susters in die gemeente – dan sien ons ook
hoe wys God was om hierdie middel te kies. Hy spreek, deur middel van die mond
van sy bedienaar, oor kruis en dood – en wonder bo wonder kom daar lewe! Dit is
God se wysheid. En skielik is die wysheid van die wêreld nie meer so wys nie;
skielik is die soeke na wonders en tekens, die gejaag na aardse wysheid, ‘n
totale dwaasheid. Ja, God vernietig die wysheid van die wyse mense, en maak die
verstand van die verstandige mense tot niet. Waar bly nou die wyse? Waar bly
nou die skrifgeleerde? Waar die redetwister van hierdie eeu? Het God nie die
wysheid van hierdie wêreld dwaas gemaak nie? (v. 19 en 20). Ja, lagwekkende
dwaasheid!

Kom ons aanvaar daarom dat Gód die weg tot geloof bepaal! En dit is,
soos ons bely in antwoord 65, dat die Heilige Gees die geloof in ons harte werk
deur die verkondiging van die heilige evangelie. Ja, in óns wysheid sou ons
totaal ander middele gekies, en sou ons ‘n totaal ander boodskap verkies het.
Maar kom ons lê ons in geloof neer by God se keuse; kom ons wees bly wanneer
ons Sondae weer kerktoe mag gaan, kom ons vertel met vrymoedigheid dat daar by
ons nog gepreek word. Dwaasheid? Wel, dit is tot ons redding!

Vervolgens: die Gees werk
geloof ten spyte van die swakheid van die gemeente.

 

2. ‘n Mens sou jouself kon voorstel dat, aangesien die wysheid van God
ver bo dié van die mense uitstyg, hierdie wysheid juis deur die wyses en die
aansienlikes van die wêreld aanvaar sal word; dat dit juis die opgevoede en
belese mense van die wêreld sal wees wat tot geloof in Jesus Christus kom. ‘n
Mens sou kon dink dat hierdie mense meer toeganklik sal wees vir die wysheid
van God as die onopgevoedes en dwase. Maar Paulus wys vervolgens vir die
gelowiges in Korinthe dat dit nie die geval is nie. God se wysheid en menslike
wysheid gaan nie saam nie, God se wysheid hou geen verband met sosiale,
ekonomiese of opvoedkundige status nie. God soek in sy wysheid nie diegene op
waarvan óns dink dat hulle geskik is nie. Inteendeel, sê Paulus vir die Korinthiërs,
let op julle roeping: julle is nie baie wyse na die vlees nie, nie baie
magtiges, nie baie edeles nie.

Hiermee gee Paulus iets weer van die sosiale, ekonomiese en
opvoedkundige samestelling van die gemeente in Korinthe. Wat hulle ook al van
hulleself gedink het, volgens wêreldse maatstawwe was hulle niks besonders nie.
En, broers en susters, selde in die geskiedenis van die kerk was dit enigsins
anders. Ook vir die gemeente hier geld dieselfde – is hier wêreldberoemde mense
in ons gemeente, is hier akademiese reuse, of mense wat in die besigheidswêreld
die hoogste aansien verwerf het? Natuurlik het ons mense wat ekonomies baie
goed gedoen het, en mense met doktersgrade, en mense wat by naam in die
samelewing bekend is. Maar is hier werklik iemand onder ons waarna die wêreld
luister, iemand wat die rigting van ons tyd noemenswaardig beïnvloed, iemand
wat elke tweede dag die nuus haal? Nee, maar dit is ook nie waarop die Here let
wanneer Hy die dwaasheid van die prediking laat klink nie.

 

Inteendeel, om die krag van die prediking te bewys, kies die Here
juis die dwase in die oë van die wêreld, hulle wat nie werklik saamtel nie, om
sodoende die wyse te beskaam. Verder kies God die swakkes in die oë van die
wêreld om die sterkes te beskaam, en die onedeles en die wat verag is. Ja, gaan
kyk maar na die inhoud van die feessaal in Lukas 14; wie is daar bymekaar? Die
armes, die verminktes, die kreupeles en die blindes, en diegene wat langs die
paaie gelê het. Húlle mag inkom, húlle maak die huis vol!

Ja, gemeente, God gooi die standaarde van hierdie wêreld volledig
deurmekaar, en vir die Koninkryk van Jesus Christus stel Hy nuwe standaarde. God
kies uit, wat niks is! Dit is wat vers 28 sê: God kies diegene uit wat niks
is nie. Hoor u hierin die taal van die skepping? Net soos wat God by die wêreld
geskep het, iets uit niks gemaak het, so skep Hy deur die verkondiging van die
evangelie iets uit niks. Mense wat onbelangrik is, wat nooit saamgetel het nie,
tel nou by God in Christus Jesus volledig saam! En dit terwyl die aansienlikes
van die wêreld onder God se toorn bly.

 

Weereens, broers en susters, word vir ons beklemtoon dat daar in
hierdie wêreld absoluut niks is wat ‘n bydrae tot die verlossing kan lewer nie.
Geen christen het iets waarop hy kan roem nie, geen christen kan sê dat hy iets
bereik het, geen kerk kan bou op prestasie nie. Wanneer God na mense neerdaal
om sy volk te versamel en om hulle iets te maak wat hulle nie is nie, dan sluit
Hy alle selfroem by die mense uit. En dit wil voorkom asof dit iets was waarmee
die Korinthiërs nogal geworstel het – telkemale in Paulus se briewe aan hierdie
gemeente keer dié tema terug. Paulus wil vir hulle wys dat Gód hulle uit die
wêreld van duisternis geroep het tot sy wonderbare lig. Dit is alles danksy
Christus – Hy is ons geregtigheid, ons heiligmaking en ons verlossing. Daarom:
die wat roem, moet in die Here roem.

Gemeente, kom ons leer van Paulus se onderrig aan die Korinthiërs –
so maklik kan ons onsself superieur opstel bo ander, so maklik kyk ons met minagting
neer op mense wat die Here nie ken nie. En inderdaad, hulle is
bejammerenswaardig. Maar daarmee het óns nog nie prysenswaardig geword nie. Inteendeel,
God verdien alle lof, wat uit niks iets gemaak het! As mense op ons eie en
sonder God, is ons niks nie. Maar in Hom en met mekaar het ons die blyplek van
die lewende God geword. Is dit nie ongelooflik nie? Wanneer ons as gemeente daarom
in die geloof wil vasstaan, dan moet ons voortgaan met dit wat ons nog altyd
gedoen het – verkondig die Woord! Laat die mense maar weet: hier word gepreek!
Hier is nie die mens met sy getuienis en sy gawes van die Gees en met sy spreek
in tale sentraal nie. Hier luister ons na die sprekende God, want wanneer Hy
spreek, dan gebeur daar dinge – en God het gesê: laat daar lig wees! En daar
was lig. En God het gesê: Laat die waters hulle op een plek versamel. En dit
was so. En God het gesê: laat mense wat in die wêreld niemand is nie, iemand
word in my Koninkryk. En dit is so – ook in hierdie gemeente!

Ten slotte: die HG werk die
wonder van geloof met behulp van ‘n bewende prediker.

 

3. Hoofstuk 2, verse 1-5, behoort eintlik nog by die bespreking van
die voorafgaande hoofstuk. En in hierdie laaste gedeelte fokus Paulus nog kortliks
op die bedienaar van die Woord. Hy sê vir die Korinthiërs dat die boodskap wat
hy aan hulle gebring het, nie verpak was in ‘n verhaal van menslike wysheid
nie. Paulus het nie met mooi stories en goeie redekuns gekom nie. Inteendeel,
hy sê dat hy in swakheid en in vrees en in veel bewing die boodskap gebring het
wat aan hom toevertrou is. Dit is nou vir jou ‘n belydenis uit die mond van een
van Christus se apostels! Dit is nou eerlikheid en nederigheid!

En skynbaar was Paulus ook nie ‘n baie indrukwekkende figuur nie, ‘n
onaantreklike en korterige mannetjie. Teenoor invloedryke Korinthiërs was
Paulus ‘n persoon sonder krag, voorregte of middele. As gevolg van sy werk as
tentmaker het hulle hom as weinig meer as ‘n slaaf beskou, en die Jode was
voortdurend besig om planne te maak om hom veroordeel te kry voor die regbank. Genoeg
rede om te aanvaar dat Paulus sy werk in Korinthe met vrees en veel bewing
verrig het. En, gemeente, hierin sien ons dat die verkondiger van die dwaasheid
van die kruis, in die oë van die wêreld self ook ‘n dwaas is. Die bringer van
die boodskap lyk soos die boodskap self – dwaas en lagwekkend.

 

En daarom het die boodskapper ook niks om te bied nie, behalwe sy
boodskap self. ‘n Predikant het niks anders om te bring nie, as die boodskap
wat aan hom toevertrou is. En daarom sê Paulus ook dat hy homself voorgeneem
het om niks anders onder die Korinthiërs te weet nie as Jesus Christus, en Hom
as gekruisigde. En wanneer dít die inhoud van sy boodskap is, dan is sy
prediking ook nie in oorredende woorde van menslike wysheid nie, maar in die
betoning van gees en krag!

Gemeente, God het in sy wysheid daarvoor gekies om klein mensies uit
die stof te laat opstaan om deur hulle mond die Woord te bring. En daarmee moet
u rekening hou! Die predikant bly ‘n klein mensie wat sy werk met vrees en
bewing verrig. En wanneer ons dit insien, dan raak die wonder van die geloof
net nóg groter. Die Gees kom nie met groot vertonings en vuurwerke nie; die
Gees gebruik nie die nuutste tegnologie om sy krag te wys nie. Die Gees gebruik
nie krag om krag te wys nie; nee, Hy gebruik swakheid om sy krag te wys. En so
bestaan u geloof daarom ook nie in wysheid van mense nie, maar in die krag van
God.

 

Broers en susters, wat meer wil u hê as bewys dat die geloof ‘n
wonder is? Immers, die geloof word gewerk deur ‘n dwase boodskap, dit word
gewerk ten spyte van onaansienlike mense, en dit word gewerk met behulp van –
of is dalk eerder: ten spyte van? – bewende predikers. Kom ons prys God vir sy
krag en vir die wonder van ons geloof! Skepper-Gees, aan U die eer vir ‘n werk
wat ons verstand te bowe gaan. Amen

Liturgie (aand)

 

  • VOORPSALM Ps. 136:4-6, 10-12

Votum Ps. 121:1

Seëngroet: Genade vir julle en vrede van Hom wat is en wat was en
wat kom, en van die sewe Geeste wat voor sy troon is, en van Jesus Christus,
die getroue Getuie, die eersgeborene uit die dode, en die Owerste oor die
konings van die aarde. Amen.

Sing Ps. 89:3-5

Gebed

Kollekte (dink na by wat ons gee)

Lees formulier

  • Terwyl tafel in gereedheid
    sing Ps. 145:9 en 10
  • Voltooi formulier en
    dankgebed
  • Sing aan tafel Ps. 145:11 en
    12

Lees: 1 Korinthiërs 1:17-2:5

Teks: HK, Sondag 25

Preek

Amenlied Ps. 75:1, 4 en 6

Gebed

Belydenis van geloof (Nicea)

Slotsang en bevestiging van geloofsbelydenis Ps. 113:1 en 2

Seën: Die Here sal jou seën en jou behoed, die Here sal sy
aangesig oor jou laat skyn en jou genadig wees, die Here sal sy aangesig oor
jou verhef en aan jou sy vrede gee. Amen.

 

 

 

 

 

 

 

Liturgie: 

(kyk in preek)