Openbaring 11 : 15-19 die ewige Koning verdien alle lof!

Predikant: 
Ds HH van Alten
Gemeente: 
(onbekend)
Datum: 
2012-09-16
Teks: 
Openbaring 11 : 7-19; Psalm 2 en Hand 4 : 23-31
Preek Inhoud: 

Indien u die preek wil gebruik kontak
asseblief ds HH van Alten.

 

Preek –
Openbaring 11:15-19

 

Geliefde gemeente van Jesus Christus,

Verlede week het ons gehoor dat die kerk veilig is by haar Here.
Deur Johannes se opmeet-aksie het dit duidelik geword dat daar vir ons as kerk
‘n veilige sone in God se hemelse heiligdom geskep word (11:1-2). Dit ís so, die
aardse heiligdom in Jerusalem is aan vertrapping deur die heidene oorgegee,
maar in die hemelse heiligdom is die kerk geborge en behoue. Ook moet die kerk
nie vaskyk in die verwoeste tempel nie, want haar verbondenheid met die kerk
van die ou verbond lê nie in die tempel-gebou nie, maar dit lê in die eenheid
van die getuienis! Die twee getuies wat deur die Here uitgestuur is om aan
Jerusalem bekering te verkondig, vertoon immers trekke van Moses en Elia; hulle
staan in dieselfde lyn as hierdie twee grotes uit die ou verbond. En net so mag
die kerk vandag getuienis lewer met ‘n getuigskrif van Moses en Elia.

 

Dit is ongeveer hoe ver ons laasweek gekom het. Maar, gemeente, wanneer
ons verder lees, is dit ook ‘n pynlike verhaal wat Johannes in hoofstuk 11 vir
ons skets. Want die twee getuies word vermoor oor hulle getuienis, en hulle
lyke word net so op die strate gelos. ‘n Begrafnis word hulle nie gegun nie; geen
grafsteen mag die inwoners van Jerusalem herinner aan hulle boodskap nie. Daar
word selfs fees gevier oor hulle dood – “laat ons vir mekaar geskenke gee, want
die beroerders van Israel is uit die weg geruim.” Maar dán, na drie en ‘n halwe
dag stuur God ‘n gees van die lewe in die lyke van sy twee getuies, sodat hulle
op hul voete gaan staan. En ‘n groot stem uit die hemel sê vir hulle: “Kom op
hierheen!” En hulle het opgevaar na die hemel in die wolk, en hulle vyande het
hulle aanskou. Hierdie Moses-en-Elia figure was gelykvormig aan hulle Here in
hulle getuienis en sterwe, en nou mag hulle ook deel in sy heerlikheid! Hulle
word in die openbaar, voor hulle
vyande, geregverdig. Ja, die stryd van die kerk is publiek (in die strate lê immers
die lyke van die getuies), maar haar oorwinning is ook publiek (want die
getuies word voor die aangesig van almal na die hemel opgeneem)!

En dít is nou wat in die laaste verse van hoofstuk 11 breër
uitgewerk word – die derde wee is op hande, die sewende engel gaan sy basuin
blaas, en volgens hoofstuk 10:7 is daarmee die verborgenheid van God volbring. Sy
oordeel gaan nou finaal uitgegiet word. Maar net voordat dit gebeur, word hier alreeds
vooruit gegryp op die resultaat van hierdie laaste wee. En volgens hoofstuk
10:7 is dit ‘n blye tyding! Die kerk kry openbare regsherstel van haar Koning! Kom
ons verheug onsself in hierdie blye tyding, kom ons versterk onsself met
hierdie blye tyding. Want hierna word die stryd net hewiger…

Tema: die ewige Koning verdien alle lof!

  1. Die oorwinning
  2. Die oordeel
  3. Die onthulling

 

1. Ons sien nou al ‘n rukkie hierna uit, en nou is dit sover – die
sewende basuin word geblaas. Vervolgens klink daar groot stemme in die hemel. Van
wie is hierdie stemme? Dis moeilik om presies te kan sê, maar vermoedelik is
dit ‘n verwysing na die groot stem van die siele onder die altaar waarvan ons
lees in hoofstuk 6:10. Hulle wat geroep het dat die bloed van die martelare
geoordeel en gewreek moet word op die bewoners van die aarde, húlle verkondig nou
die oorwinning van die groot Koning. En die inhoud van hulle woorde pas by die
geklank van die basuine wat ons tot dusver hoor blaas het. Basuingeklank is
Koningsklank! Dink maar aan wat ons sing in Psalm 47: “God vaar voor die oog
met gejuig omhoog; die trompette blink, die basuine klink… Psalmsing tot Gods
eer! Weet dat Hy regeer: Hy het opgevaar, Koning is hy daar…” (Ps. 47:3 en 4
ber.). Basuingeklank hoort by die oorwinningstog van ‘n koning. En dit is
presies wat hier gebeur: die oorwinning van die hemelse Koning word begelei met
die sewevoudige basuingeklank van Openbaring 8-11.

Maar, gemeente, besef goed: hierdie is nie skielik ‘n nuwe koningslied
nie; die Here wórd nie nou eers Koning nie. Nee, hierdie is die eeue-oue
koningslied van die ewige Koning. Dit is die lied van Moses na die oorwinning
oor Farao en sy ruiters, wanneer hy in Exodus 15:18 sing: “Die HERE sal regeer
vir ewig en altoos.” Dit is die lied van Dawid wat hy aan Asaf opdra in 1
Kronieke 16:31: “Laat die hemele bly wees en die aarde juig, en laat hulle
onder die volke sê: die HERE is Koning!” Dit is die lied van Psalm 93, 95, 97
en 99, wat ons vanoggend saam sing. Dit is die lied van Paulus aan Timotheus:
“Aan die Koning van die eeue, die onverderflike, onsienlike, alleenwyse God,
kom toe die eer en die heerlikheid tot in alle ewigheid” (1 Tim. 1:17). Dit is
die eeue-oue koningsjubel wat hier aangehef word. Maar hoekom hier? Hoekom nou?
Want, sê vers 15: “die koninkryke van die wêreld het die eiendom van onse Here
geword en van sy Christus, en Hy sal as Koning heers tot in alle ewigheid.”

 

‘Die koninkryke van die wêreld’ – hoor u hierin die subtiele
verwysing na die enigste ander keer waar daar in die Bybel van die koninkryke
van die wêreld gepraat word? Daardie keer toe die duiwel die Here Jesus op ‘n
hoë berg geneem en Hom al die koninkryke van die wêreld gewys het, en gesê het:
Al hierdie dinge sal ek aan U gee as U neerval en my aanbid (Mt. 4:8-9). En
moenie dink dat die duiwel maar net groot-praterig was toe hy dit aangebied het
nie. Nee, hy het inderdaad mag oor die koninkryke van die wêreld gehad; deur
die sondeval in Adam het ons, mense, die koninklike mag aan die duiwel
uitgelewer; hy het heerser hier op aarde geword. En daarom kón hy die
koninkryke van die wêreld ook vir Jesus aanbied. En hoewel dit Jesus se hartsbegeerte
was om alle geregtigheid van die hemelse koninkryk te vervul deur sy gehoorsaamheid
en lyding, sê die duiwel vir Hom: “Daar is ‘n korter pad na ‘n koninkryk. Een
knieval voor my, en al die koninkryke van die wêreld is joune!” So maklik!

Maar Jesus het trou gebly: “Gaan weg, Satan! Want daar is geskrywe:
Die Here jou God moet jy aanbid en Hom alleen dien” (Mt. 4:10). En dit is
presies wat Jesus gedoen het – Hy het God alleen gedien en só het Hy heerskappy
verwerf oor alle koninkryke van die wêreld. Paulus skryf pragtig daaroor in
Filippense 2: “In gedaante gevind as ‘n mens, het Hy Homself verneder deur
gehoorsaam te word tot die dood toe, ja, die dood van die kruis. Daarom het God
Hom ook uitermate verhoog en Hom ‘n naam gegee wat bo elke naam is, sodat in
die Naam van Jesus sou buig elke knie van die wat in die hemel en die wat op
die aarde en die wat onder die aarde is, en elke tong sou bely dat Jesus
Christus die Here is tot heerlikheid van God die Vader.”

 

Ja, gemeente, op dié manier het die koninkryke van die wêreld die
eiendom geword van onse Here en van sy Christus. In Afrikaans vertaal: en van
sy Gesalfde. Want dit is wat Christus beteken = Gesalfde. Kort voor sy
versoeking in die woestyn – net voordat die duiwel vir Hom die koninkryke van
die wêreld aangebied het – is Jesus gesalf met die Heilige Gees wat soos ‘n
duif op Hom neergedaal het. Daardeur is Hy toegerus vir sy amp as Profeet,
Priester en Koning. Hy het ‘n roeping gehad, Hy het ‘n taak gehad. En Hy het
daardie roeping gehoorsaam en getrou uitgevoer, tot die dood toe! En op dié
manier – langs die weg van volmaakte gehoorsaamheid – het die ewige Koning –
die Here wat nog altyd Koning was – die koninkryke van hierdie wêreld terug
verower, en deel gemaak van die Koninkryk van die hemele. Deur Jesus Christus
se gehoorsaamheid tot in die dood aan die kruis, en deur die daaglikse
verkondiging van daardie goeie nuus, word besette gebiede bevry om aan God en
Christus te behoort, en word besete harte vrygemaak van die bande van die dood
om God en Christus te dien, en kom mense uit alle volke, nasies en tale tot
aanbidding van onse Here en van sy gesalfde Koning.

En dit alles deur die werk van Jesus Christus – God se wêreldpolitiek
is altyd Christosentries! God regeer… maar deur Christus alleen! Slegs in
Christus kom God se koninkryk naby ons. In die prediking van Christus alleen
word die toegang na daardie koninkryk wyd oopgemaak. Moet daarom nie vir julle
koninkryke hier op aarde wil vestig nie, moenie jou eie koninkryk bou in mag en
rykdom en eie eer nie. Word deel van die ewige koninkryk deur jou te buig voor
Jesus Christus. Slegs op dié manier is jy en ek veilig in die uur van sware
beproewing wat oor die aarde en sy bewoners kom. En dit kóm… maar as Jesus ons
Koning is, hoef ons nie te vrees nie.

In die tweede plek let ons
op die oordeel.

 

2. Die siele onder die altaar het die hemelse liturgie geïnisieer,
hulle het ‘n begin gemaak met die lof op die Koning. Maar nou kom daar van ‘n
ander kant af ook ‘n antwoord en ‘n verdere uitwerking. Die vier-en-twintig
ouderlinge kom naamlik in beweging. Hulle klim van hulle trone af, val voor God
op hulle aangesig, en bring aan Hom hulde. En as teenstem sing hulle óók ‘n
loflied – en weereens staan God se Koningskap sentraal. God, die Almagtige, wat
is en wat was en wat kom, word deur die vier-en-twintig ouderlinge bedank omdat
Hy die koningskap aangeneem het. Dit
is belangrik om hierdie fokus raak te sien. In hoofstuk 4:11 word van die Here
gesing dat Hy wáárdig is om te
ontvang die heerlikheid en die eer en die krag. En in hoofstuk 5:12 word van
die Lam gesing dat Hy wáárdig is om
te ontvang die krag en rykdom en wysheid en sterkte en eer. Hulle is wáárdig – dit toon die beginsel aan,
maar dit wys nog nie die uitvoering, die realisering daarvan nie. En dit is wat
nou vervolgens hier in hoofstuk 11 besing word – God is nie net waardig nie, Hy
het daardie waardigheid ook gerealiseer; Hy het Homself as Koning ook bewys.

 

En hoe het Hy dit gedoen?

Wel, gemeente, God het sy Koningskap enersyds bewys deur sy oordeel
– sy toorn oor die toornige nasies (begin van vers 18), en sy verderwing van
die verderwers (die einde van vers 18). Op wie dui dit? Sommer op die nasies in
die algemeen? Nee, in die konteks van Openbaring as verbondsboek moet ons hier
heel eerste dink aan die volk Israel en aan almal wat saam met hulle die Here
Jesus gekruisig het. Oor húlle het die Koning se toorn en oordeel heel eerste gekom.
Húlle is heel eerste die vertoornde nasie, waarvan vers 18 praat, en waarin ons
‘n verwysing hoor na Psalm 2. Ja, maar Israel is mos die uitverkore volk,
Israel is mos nie deel van die heidense nasies nie? Dit is wel wat ons in
Handelinge 4 gelees het, broers en susters. Nadat Petrus en Johannes eers deur
die Joodse Raad gevange geneem en ten einde raad vrygelaat is, gaan hulle terug
na hulle mense. Hulle gaan saam met die gemeente in gebed tot die Here. En dan gebruik
hulle, net soos in Openbaring 11:18, die bekende woorde van Psalm 2: “waarom
het die nasies gewoed en die volke nietige dinge bedink? Die konings van die
aarde het saamgestaan en die owerstes het saam vergader teen die Here en teen
sy gesalfde. Want waarlik, Herodes en Pontius Pilatus het saam met heidene en
die volke van Israel vergader teen die heilige Kind Jesus wat U gesalf het.”

Sien u, hier word Israel gereken tot die nasies, hulle wat nie onder
die heerskappy van die Koning wil buig nie. Israel het ‘n volk soos alle ander ongelowige
volke geword; sy het haar voorregte en haar eersgeboortereg verkwansel, omdat
sy die Messias gekruisig het. In die aanval van die nasies op die Here en op sy
Gesalfde loop Sodom en Egipte vooraan. En kyk, Sodom en Egipte is Jerusalem
(Op. 11:8)! Maar, sê die Here verder in Psalm 2, Ek het my Koning gesalf oor
Sion, my heilige berg, en Hy sal die nasies verpletter met sy ysterstaf, hulle
stukkend slaan soos ‘n erdepot (Ps. 2:6 en 9). Die aanval van die nasies op die
Here en op sy Gesalfde, met die afvallige Israel vooraan, word gestuit deur
Jesus Christus, die gesalfde Koning. Die koningskap, die daadwerklike regering
van God – ook oor sy vyande – word sigbaar, heel eerste in die verwoesting van
Jerusalem en die tempel! Laat Israel en die volke maar woed, laat hulle maar rebelleer,
laat hulle maar toornig word. Hulle sal agterkom wat toorn is wanneer hulle met
Gód se toorn te doen kry.

 

Dus, dit is die een kant van God se Koningskap – sy oordeel oor sy
vyande. Maar, gemeente, God bewys sy Koningskap ook nog op ‘n ander manier, en
dit is deurdat Hy regsherstel gee aan sy knegte. Die oomblik wanneer God se
oordeel oor sy vyande kom, dan breek ook die tyd aan vir die publieke
regverdiging van God se kinders. Johannes praat hieroor in vers 18 as die tyd
van die dode om geoordeel te word – en dit is nie sommer dode in die algemeen
nie; nee, dit is die mense wat gedood is ter wille van die Woord van God. En
dat hulle geoordeel word, beteken nie dat hulle veroordeel word nie, maar
eerder dat hulle geregverdig word. Die Here spreek sy verlossende vonnis oor
hulle uit. Aan hulle word reg gedoen! En dan kan ons hier aan die tydelike
sowel as aan die ewige oordeel dink. Aan die een kant is daar regverdiging van
die dode in die verwoesting van Jerusalem, maar aan die ander kant is daar ook
die finale regverdiging wanneer die teenstanders vernietig word op die Dag van
die Here.

En saam met hierdie regverdiging gaan ook die loon wat God sal gee
aan sy diensknegte, die profete, en aan die heiliges en aan die wat sy Naam
vrees, klein en groot. Christus kom en sy loon is by Hom. Hy sal seën wie Hom
vrees, groot en klein wat op Hom wag. Of jy nou oud is of jonk, in aansien in
die samelewing of nie, hoog of laag – elkeen wat die Here vrees se arbeid is
nie tevergeefs nie.

 

Dus, gemeente, die realisering van God se Koningskap werk twee kante
toe – daar is oordeel vir dié burgers wat in opstand teen die Koning gelewe
het, vir dié wat hulle nie aan Jesus Christus se Koningskap wou onderwerp nie. En
ons moet dít verkondig. Dit is nie gewild nie, maar dit is wel die realiteit as
ons glo in die Koningskap van Jesus Christus. Maar dan is daar ook
regverdiging, herstel vir dié wat, in navolging van hulle Koning, gehoorsaam
die wil van die Vader in die hemel gedoen het. Hulle sal saam met Christus as
konings heers! Dit is ons aanmoediging om trou die Here Jesus te bly volg,
watter teenstand en watter moeite dit ook al mag bring. Gaan gehoorsaam agter
Jesus aan – wie saam met Hom ly, sal ook saam met Hom verheerlik word. Die
Koning het alle mag om hierdie belofte te realiseer.

Ten slotte let ons nog op
die onthulling.

 

3. Na die sang van die twee kore word die tempel van God in die hemel
geopen, en sy verbondsark word sigbaar, terwyl weerligte en stemme en
donderslae en aardbewing en groot hael hierdie verskyning begelei. Sentraal in
hierdie hemelse openbaring is die ark van die Here. Die ark is hier die simbool
van God se troon. Ark en troon kan afwisselend gebruik word, en dit dui telkens
op dieselfde werklikheid. En dit is nie ‘n vreemde gedagte in die Skrif nie –
ons lees byvoorbeeld in Jeremia 3:16 en 17 dat daar ‘n dag sal kom wanneer die
volk nie meer na die verbondsark van die Here sal soek en ook nie ‘n nuwe een
sal maak nie, want in dié tyd sal hulle Jerusalem noem “die troon van die Here”.
Dus, die ark dui baie duidelik op die troonsetel van God.

Maar ons weet verder, gemeente, dat in die verbondsark altyd die
kliptafels van die wet bewaar is. U onthou mos nog dat Moses, nadat hy die
kliptafels met die wet bo-op die berg ontvang het, hy dit in die ark moes bêre.
Terloops, die wetgewing op die berg Sinai het óók gepaard gegaan met weerligte
en donderslae, net soos hier. Nou, dáár, binne-in die ark, het die kliptafels
gedien as die grondslag van God se troon en sy regering; God se rykstroon is
gestig op reg en op geregtigheid. En hoewel die ark met die kliptafels tydens
die ballingskap verlore gegaan het, en die allerheiligste van die nuwe tempel ná
die balligskap leeg gestaan het, was God se regering steeds gebaseer op reg en
geregtigheid. Die verbondswet was en is steeds die basis van God se regering.

Daarom is dit so ‘n vertekening wanneer mense vandag Christus se
regering voorstel as een van uitsluitlike liefde en geduld en barmhartigheid.
Natuurlik, Christus se regering is ook dít, maar sy regering is heel eerste reg
en geregtigheid, gebaseer op die tien gebooie! Anders was die verlossende werk
van die Here Jesus nie meer nodig nie! Juis omdat God sy reg en sy wet
handhaaf, juis daarom was dit nodig dat die Here Jesus God se geregtigheid
volmaak moes volbring. Dit wat Psalm 97 ons leer (“die HERE is Koning …
geregtigheid en reg is die grondslag van sy troon”) is steeds in die nuwe
verbond ‘n werklikheid.

 

En dít is wat ten slotte in hoofstuk 11 vir Johannes getoon word. Hy
sien in die hemelse tempel die verbondsark, die troon van God. En vir enige
Jood, vir enige iemand wat die geskiedenis en geskrifte van die ou verbond
geken het, het daarmee ook die assosiasie gekom van die verbondswet binne-in die
ark. En hoewel ark en kliptafels nie meer in die aardse tempel in Jerusalem
gestaan het nie, was dít steeds die grondslag van God se regering in die hemel.
By die Here is die kliptafels steeds aanwesig; die ewige Koning regeer steeds deur
reg en deur geregtigheid. Elke mens sal volgens sy reg geoordeel word. En dít
is dan ook die basis vir die oordeel oor Jerusalem en die tempel – die volk het
oor eeue heen van die wet van die Here afgewyk. En vir eeue was die Here
geduldig. Maar toe hulle uiteindelik die Vervuller van die wet, hulle volmaakte
Geregtigheid, Jesus Christus, omgebring het, toe was die maat van God se geduld
vol. Toe word die volk deur hulle Koning geoordeel en gestraf volgens die
maatstaf wat hulle self maar alte goed geken het – God se wet!

 

En vir die sewe gemeente in Klein-Asië is daarin die waarskuwing en
die oproep: wees gehoorsaam aan jou Koning. Leef volgens die wet van jou
Koning. Wanneer die oordeel oor Jerusalem en die tempel net hierna sy
hoogtepunt – of dalk eerder: sy dieptepunt – gaan bereik, dan is God se wet,
dan is sy reg, die maatstaf van sy oordeel oor sy ongehoorsame verbondsvolk. Ja,
die Here eis van sy volk volmaakte gehoorsaamheid, niks minder nie! Maar dit
wat Hy eis, dit het Hy ook gegee – in Jesus Christus. Maar helaas, die grootste
deel van die volk wou Hom nie aanvaar nie, hulle wou sy kruisdood nie aanvaar
nie, hulle wou die geskeurde tempelgordyn nie aanvaar. Dan val hulle uiteindelik
onder die oordeel van die wet.

Gemeente, die Here is Koning – niks of niemand wat dít
van Hom gaan wegneem nie. En van sy volk, van ons vandag, verwag Hy dat hulle
dankbaar-trou God se wet sal hou, heilige lewensorde, hul van God geworde (Ps.
99:4 ber.). Dankbaar-trou – omdat Christus, ons Koning, tegelykertyd ook die
geslagte Lam is. Hy het die volmaakte gehoorsaamheid vervul. En in Hom mag óns,
wat nooit by God se standaard kan uitkom nie, lewe en vrede hê. En deur die
krag van sy Gees mag ons nou ook in sy wet gaan wandel. Doen dit, broers en
susters. Lewe vanuit Christus en vanuit die krag van sy Gees – en gaan dan
heen, en sondig nie meer nie. Wie voor die Koning buig, wil ook sy wet
gehoorsaam navolg. Wie die Koning bely, maak sy belydenis konkreet sigbaar in
‘n lewe van bekering en gehoorsaamheid.

 

En anders…

Ja, anders wag die oordeel ook vir ons. Ons is in daardie opsig nie
anders as Israel nie. Reg en geregtigheid is steeds die grondslag van God se
troon; steeds is die ark met die verbondswet daarin ‘n hemelse werklikheid. En dit
sal steeds by die eindoordeel die maatstaf van God se uitspraak oor ons wees. Buig
jou daarom met eerbied voor die troon van die Koning. En gaan lewe môre en
oormôre ‘n koninklike lewe!

Amen

 

 

 

 

 

Liturgie
(oggend)

 

  • VOORPSALM Ps. 10:1-3,
    8-10

Votum Ps. 124:4

Seëngroet: Genade vir julle en vrede van Hom wat is en wat was en
wat kom, en van die sewe Geeste wat voor sy troon is, en van Jesus Christus,
die getroue Getuie, die eersgeborene uit die dode, en die Owerste oor die
konings van die aarde. Amen.

Sing Ps. 93:1, 2 en 4

Wetslesing

Sing Ps. 95:2, 5 en 6

Gebed

Lees:    Openbaring 10:7 (hoef
nie op die bord nie)

Openbaring 11:7-19

Psalm 2

Handelinge 4:23-31

Sing Ps. 97:1, 5 en 6

Teks: Openbaring 11:15-19

Preek

Amenlied Ps. 99:1-3

Gebed

Kollekte

Slotsang Ps. 100:2-4 (wysie soos in die psalmboekie)

Seën: Die genade van ons Here Jesus Christus, en die liefde van
God, en die gemeenskap van die Heilige Gees is met julle almal. Amen.
/
Die Here sal jou seën en jou behoed, die Here sal sy aangesig oor jou laat skyn
en jou genadig wees, die Here sal sy aangesig oor jou verhef en aan jou sy
vrede gee. Amen.

Liturgie: 

(kyk in preek)